زنی گفت: جنگ چگونه مقدّس نباشد در حالی که فرزندم را در آن از دست داده ام؟ به زندگی گفتم: کاش صدای مرگ را بشنوم! زندگی صدایش را کمی بلندتر کرد و گفت: تو اکنون صدایش را می شنوی! اگر از گشودن تمام اسرار دست بکشی، مشتاق مرگ می شوی زیرا مرگ، آخرین راز زندگی [...]
برچسب مطالب ‘جبران خلیل جبران’
پیامبر
اسفند ۲۷م, ۱۳۸۵
۱ دیدگاه
در شهری، یک مرد در صحرا می زیست. به شهر مهر می ورزید، اما این مهر موجب نزدیک شدن مردمان شهر به او نشد. آنان می دانستند که حضور او در آنجا گذراست و روزی خواهد رفت. یک روز صبح، کشتی ای نزدیک شد. هیچ کس چیزی نمی گوید، اما همه می دانند باید آن [...]
نخستین کلمه خدا
بهمن ۱۵م, ۱۳۸۵
بدون دیدگاه
هرگز به خود نیامدم مگر در برابر آن که از من پرسیده باشد: کیستی؟ خداوند اندیشید و فرشتگان، نخستین اندیشه ی او بودند. خداوند سخن گفت و انسان، نخستین کلمه ی او بود! ماسه و کف جبران خلیل جبران
عناصر هستی
بهمن ۱۵م, ۱۳۸۵
بدون دیدگاه
در هستی دو عنصر است و بس؛ زیبایی و حقیقت. زیبایی در دل عاشقان و حقیقت در بازوی آنان که شخم می زنند. جبران خلیل جبران
